Matusiewicze wszystkich krajőw, łączcie się!
Planeta Matusiewiczőw
PM
nasz sajt


Planeta    Matusiewiczőw

 

 projekcie Mapa Uslugi Przyjaciele Kontakty Sponsorom
  Polska księga
Chcielismy powitac wszystkich Matusiewiczow, Matusewiczow czy tez Matuszewiczow. Prosze przesylajcie wiadomosci o sobie i swoich przodkach po polsku, angielsku lub rosyjsku jako ze wiekszosc nas mowi w tych jezykach. Mam nadzieje ze nasze skromne jak dotychczas rodzinne spotkania organizowane w poprzednich latach tutaj na Bialorusi przemienia sie w wieksze doroczne zloty. Zapraszamy na Bialorus wszystkich naszych ziomkow bo tutaj so nasze korzenie, bo stad wywodzi sie nasz rod.
Nazwisko
  MATUSIEWICZ, MATUSEWICZ albo MATUSZEWICZ polska-belaruska-litewska rodzina szlachecka przynależna do herbu Łabędź, wzmiankowana na Litwie i Żmudzi w roku 1674. Ta późna stosunkowo informacja wynika stąd, że rodzina ta jest gałęzią książąt Giedroyciów, rodziny wielce rozrodzonej na terenie całego Wielkiego Księstwa Litewskiego od Inflant do Podkarpacia, występującej  od linii książęcej do zupełnie spauperyzowanej. To jeden z najstarszych rodów litewskich. Jedna z nich od imienia Mathias ( Maciej, Mateusz, Matias, Matys, Matus), przyjęła nazwisko Matuszewicz.
  Na Litwie występowały obok siebie różne linie tego rodu z czasem jeszcze bardziej rozczłonowane. Używały nazwisk wywodzących się z tego samego pnia, ale już ukształtowanych. Jednak już w wieku XVIII nie przyznawano się do wywodu z linii książęcej Gedroyciów. Rodziny te istniały więc jako niezależne i samodzielne.
  Jako ród rdzennie litewski używał tam nazwiska w formie Matusevicius ("c" czytane jak "cz"). Polskie formy nazwiska to:
  Matusewicz - herbu Łabędź osiedli najliczniej w powiecie wileńskim i kowieńskim, choć i innych bywali.
  Matuszewicz herbu Łabędź osiedli w dobrach Dapszany w powiecie upitskim.
  Matuszewicz Kowszewicz herbu Łabędź.
  Matusiewicz - herbu Łabędź, Lubicz i Ślepowron. Występowali głownie w powiecie trockim.
  Obecnie w Polsce nazwiska te nosi:
  Matusewicz 927 osób. Najliczniej występują w zielonogórskim 112, koszalińskim 95 i gdańskim 87.
  Matuszewicz 262. Najliczniej występują w  olsztyńskim 56, bydgoskim i wrocławskim po 25 osób.
  Matusiewicz 1690. Najliczniej występują w suwalskim 227, warszawskim 165, wrocławskim 99, poznańskim 65, olsztyńskim 56, katowickim 59, kieleckim 54 i tarnobrzeskim  - 20 osób.
  Niezależnie od powyższego zestawienia i różnych forma nazwiska, jest to jeden i ten sam ród wywodzący się z jednego pnia.
Herb Łabędź
Herb Łabędź
Ma byc labedz bialy czy srebrny w polu czerwonym. Na helmie takiz labedz (...). Atoli nie wszyscy jednymze ksztaltem tego herbu zazywaja (...). Drudzy labedzia tak na tarczy, jako i na helmie siedzacego nosza, z pyskiem i nogami czarnymi, na helmie jednak ng jego nie widac. Inni tak na tarczy, jako i na helmie stojacego labedzia z pyskiem i nogami zltymi stawiaja, i to jest zwyczajniejszy wizerunek tego herbu; przeciez i miedzy tymi samymi ta zachodzi rznica, ze jedni z nich w prawa tarczy i glowe, i jego samego, drudzy w lewa, kieruja.
Kasper Niesiecki, Herbarz, t. VI, s. 180-181

(...) w polu czerwonym labedz srebrny kroczacy z dziobem czarnym i takimiz nogami. Helm z labrami z pokryciem czerwonym, a podbiciem zapewne srebrnym. Klejnot: labedz jak w polu tarczy.
Jzef Szymanski, Herbarz, s. 182

[Herb ten] tu do Polski przyniesion z dunskiego królestwa (...) przez Piotra, syna Gwilemowego, znacznego meza, który przedtem czas dlugi sie bawil na dworze króla polskiego Boleslawa, byl wielkiej familii królestwa onego (...). Bedac mlody, predko sie jezyka polskiego nauczyl, a tak sie sposabial do obyczajów polskich, ze mu zaden onej laski królewskiej nie zajrzal.
A gdy zabil Abel Henryka króla, brata swego, ojciec Piotrów Gwilelm, który byl przedniejszym w radzie króla Henryka, majac barzo wielki skarb u siebie w mocy, pisal do syna, aby zebral wojsko jakie z pomoca królwska, a po on skarb przyjechal pierwej anizby do niego przyszedl Abel on mezobójca. O czym powiedzial Piotr Boleslawowi. Boleslaw we wszystkim mu sie laskawie ofiarowal i sam z nim do Danii jechac obiecal, co i ziscil. Wdziecznie od Dunczyków byl przyjet. Potem opatrzywszy Rzeczpospolita, wziawszy Piotra z jego powinnymi i z ojcem, one skarby takze wielkie, do Polski przyjechal.
Bartosz Paprocki, Herby, s. 566-567
Genealogia i Heraldyka
Copyright © Matusevich, 2001-2009